Overweldigende natuur, oorverdovende stilte, slechts onderbroken door krijsende vogels en het kraken van ijs. Voor wat op dit ongerepte maar ook onherbergzame continent leeft, is het echter een extreem zwaar bestaan. Veel bedreigender is de door de mens veroorzaakte mega-toename van broeikasgas. Vorig jaar is voor het eerst het aantal deeltjes koolstofdioxide in de atmosfeer boven Antarctica, als laatste plek op aarde, door de grens van 400 ppm (deeltjes per miljoen) gegaan. Over de afgelopen 130 miljoen jaar, tot de industriële revolutie, is het aantal CO2-deeltjes in de atmosfeer nooit boven de 300 geweest. Zelfs gedurende de warmste perioden niet. En nu, in nog geen oogwenk, is het gehalte broeikasgas wereldwijd tot boven de 400 ppm gestegen. Er worden al temperaturen gemeten van rond de 20 graden. Keiharde, onbetwiste cijfers, terwijl politici ruzieën over vermindering met 1% of 2%, misschien, over 40 jaar.